اين دعا ظاهرا در پى آن بود كه خداى بوى وحى كرد * ( أَنَّه لَنْ يُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ ) * هود : 36 . جز اينها كه ايمان آورده‌اند ديگر كسى از قوم تو ايمان نخواهد آورد . پس از اين دعا و وحى ، خداوند بنوح فرمود : « بدستور و زير نظر ما كشتى را بسازد و در باره قوم ستمكارت ديگر چيزى به من نگو آنها بىچون و چرا غرق خواهند شد ، نوح شروع بساختن كشتى كرد هر وقت جمعى از قومش او را مىديدند مسخره ميكردند نوح و يارانش در جواب ميگفتند : اگر شما امروز ما را مسخره ميكنيد ما هم روزى شما را مسخره خواهيم كرد به زودى خواهيد دانست كيست كه عذاب خوار كننده و دائمى بوى نازل خواهد شد » ( هود : 37 - 39 ) . ظاهرا علامت شروع طوفان آن بود كه آب از تنورى كه نوح آن را ميشناخت فوران كند . در طوفان نوح بارانهاى سيل آسا از آسمان باريد و آب از زمين به صورت چشمه ها فوران كرد بطوريكه در اثر اين دو امر آن محيط را آب فرا گرفت خدا فرمايد : * ( فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ . وَفَجَّرْنَا الأَرْضَ عُيُوناً فَالْتَقَى الْماءُ عَلى أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ) * قمر : 11 و 12 . يعنى درهاى آسمان را با آبى سيل آسا باز كرديم و زمين را شكافته و به صورت چشمه ها در آورديم هر دو آب روى دستورى معين بهم رسيدند . « تا چون دستور خدا آمد و تنور فوران كرد بنوح خطاب رسيد از هر حيوان يك جفت و نيز خانواده خويش ( مگر آنكه محكوم بغرق است ) و مؤمنين را بكشتى سوار كن . نوح فرمود : سوار شويد حركت و ايستادن كشتى به يارى خداست ، خدايم غفور و مهربان است . كشتى در موجى همچون كوهها حركت ميكرد و بالا و پائين ميرفت . نوح پسر خويش را كه در كنارى بود صدا زد : پسرم با ما سوار شو و در رديف كافران مباش . آن پسر ( بىايمان ) در جواب گفت : به زودى بكوهى ميرسم مرا